۱_ جهان امروز را اگر بواسطه عملكرد رسانه‌ها پست مدرن بناميم، يكي از نمادهاي آن، پيشي گرفتن حاشيه‌ها بر متن و همچنين ستيز اين دو است. بوشهر كنوني ( ایران ) و يا در اصل وانموده‌ي بوشهر( ایران )، در جايگاه رسانه‌اي خود قادر است كاركردي تأثير گذار از سمت و سوي محلي و حاشيه‌اي بر متن‌هاي ملي، منطقه‌اي و جهاني داشته باشد. اما شرايط خاص سياسي ايران حضور چند جانبه رسانه‌اي بوشهر را توهم آسا نموده و متأثر از آن مردم را منفعل تر و تقديري كرده است. از سوي ديگر مسئولان اين استان نيز در جهت پيشرفت و توسعه وضعيت رفاهي و عمراني اين استان نتوانسته‌اند از اين حضور رسانه‌اي به نفع استان گامي را بردارند و هنوز در به همان پاشنه قبلي مي‌چرخد. واقعيت اين است كه وانموده‌ي بوشهر جهان را مضطرب كرده است. از سويي نيز اين «وانموده‌ي بودرياري» به نفع متن جهاني، يعني نئومحافظه كاران آمريكايي در ادامه و تداوم استراتژي نقشه راه و خاورميانه بزرگ كمك بسياري نموده است به همين علت به نظر مي‌رسد رسانه‌اي شدن بوشهر( ایران ) نفعي براي مردمان آن و توسعه‌ي  محلی و ملی ندارد.

و ما همچنان/ دوره مي كنيم شب را و روز را / هنوز را... ( احمد شاملو )

 محرک و جزیی از بازی های ایرانیان تاس است. تاس، نماد اتفاق و تقدیر است. تقدیری که ایرانیان از باستان تاکنون در گفتمان آن سیر می کنند. ایرانیان باستان بواسطه زروان پرستی (خدای تقدیر) منشی تقدیرگرایانه را کسب کرده اند. پرستش زروان، ایرانیان را منفعل و «هرچه بادا باد» رشد داد تا ایرانیان بری از مسؤولیت، دیگری را فاعل و یا مقصر اتفاقات پنداشته و منفعلانه تن به سرنوشت بسپارند. استبدادپذیری و دیرعمری استبداد در همین چارچوب معنا می یابد. ایرانیان در دوره ی معاصر زروان پرستی خود را به «همه چیز زیر سر انگلیس است» تأویل نمودند و پس از آن در انقلاب 57 و ادامه ی آن «مرگ بر آمریکا» گفتمان زروان پرستی جدید شد.