وضعيت ويژه اوضاع «سياسي/ اجتماعي» كنوني ايران به گونه‌اي است كه پوپوليسم سياسي به ونداليسم اجتماعي انجاميده و در نتيجه‌ي آن اخلاق و ايمان فردي و اجتماعي دچار اضمحلال شده است. افزايش آمار انواع بزه‌هاي اجتماعي از قبيل قتل،‌فحشا، اعتياد، خشونت،‌درگيري،‌ تصادفات جاده‌اي و ... نمود همين وضعيت خاص است. ضعف و يا در اصل نبود جامعه مدني از يك سو و شرايط توده‌اي جامعه‌ي در حال گذار و تثبيت شده از ديگر سو بر افزايش و استمرار اين وضعيت ياري رسانده است. اين آسيب‌هاي اجتماعي كه فسادهاي اقتصادي نيز همراه آن شده جامعه را دچار بحران كرده و وضعيت نوميدي و مضطرب خاصي را بر آن حكم فرما كرده است. بر همين اساس نهادها و انجمن‌هاي مدني نيز كه بايست با نظارت بر قدرت به گسترش فضاي انتقادآميز بيافزايند دچار همين مشكلات شده‌اند. براي نمونه مطبوعات محلي بوشهر در وضعيت كنوني دچار همين معظل گشته‌اند و به جاي كاركرد انتقادي و پرداختن به مسائل اجتماعي و سياسي تلاش مي‌كنند توسعه استان و تعامل با مسئولان را جايگزين رسالت اصلي مطبوعاتي خود معرفي كنند تا بتوانند بدون دردسر و مشكل از شهرت اجتماعي و رانت سياسي و اقتصادي رسانه بهره ببرند...