هفته نامه ی اتحاد جنوب به مناسبت پانصدمین شماره ی خود مبادرت به انتشار ویژه نامه ای با عنوان "آسیب شناسی مطبوعات بوشهر" نمود. به همین مناسبت احمد فکر اندیش گفتگویی را با من انجام داد که مشروح آن در زیر آمده است:

ـ چرا وضعیت این گونه شده و چه باید کرد؟
بخش عظیمی از این رویکرد بسیار منفی در رسانه ها و مطبوعات محلی متأثر از وضعیت سیاسی اجتماعی خاص ایران است. همان طور که آمار قتل، بزهکاری، اعتیاد، تصادفات راهنمایی و رانندگی و بسیاری دیگر از شاخص های منفی اوج گرفته است شاخص ها و ارزش های انسانی و اخلاق نیز کمرنگ شده است.متأثر از این وضعیت و گفتمان جامعه به گفتمانی بیمار و بی اخلاق تبدیل گردیده است. تحت تأثیر این وضعیت و در نبود نهادهای مدنی، به علت این که روزنامه نگاران نیز از افراد همین جامعه هستند، برخی همرنگ جماعت شده اند وقتی فساد در حوزه ی رسمی زیاد شود برای درمان جامعه به رسانه نیاز است و چون رسانه باید ناظر و منتقد فساد باشد خود نیز، هم سو با این مدیران باشد در نتیجه یک مصیبت بزرگ شکل می گیرد و می بینیم که در پس و پشت شعارهای اصلاح طلبانه و کمالات« تعامل» و «بومی گرایی»، واقعیتی وجود ندارد جز زماگوژی و یا فریب افکار عمومی و بهره وری و تقویت گفتمان فساد. این رویکرد، منتقد واقعی را به انزوا می کشاند و تلاش می کند با ارائه نوشته ها، اخبار و گزارشات غیر واقعی، نطر جامعه را منحرف کند. این مصیبت درد امروز جامعه ما است و لازم است که روزنامه نگاران با درک این مهم سریعاً متأثر از اخلاق و میثاق روزنامه نگاری، نظر گاه انتقادی و عاری از فساد را برجسته کنند چرا که خود نیز در مشکلات جامعه سهیم می شوند. چه بسا همانگونه که افراد جامعه دروغ و ریای مسؤولان را درک می کنند و شعارهای آن ها را تو خالی می بیند وقتی متوجه شد که رسانه نیز به افزار این مسؤولان تبدیل شده بیشتر عصبی می شوند بر این اساس می توان نتیجه گرفت اهالی مطبوعات نیز در بی اخلاقی اجتماعی مقصر هستند و این خیلی مصیبت و درد بزرگی است...