شواليه تاريكی

يادداشتي در باب ضرورت حضور عبدالله نوري

1ـ در شواليه تاريكي (The Dark Knight)آخرين فيلم کریستوفر نولا ن كه با فروش بي نظيري روبرو بوده و نظرگاه منتقدان سينمايي نيز به اين فيلم مثبت بوده ( تا  آنجا كه در سايت معتبر IMDB نيز فيلم به همراه فيلم «پدر خوانده يك» و «رستگاري در شاوشنگ» با 1/9 امتياز درصدر آمده است) با قهرماني روبرو هستيم كه او نيز همانند خشونت طلبان به خشونت ورزي روي مي‌آورد اما در نظرگاه مردم «گاتهام سيتي» خشونت يكي مقبول و ديگري غير مقبول است . با اينكه اين فيلم شايد رويكردي در دفاع از خشونت قانوني نئومحافظه‌كاران آمريكايي به رهبري «بوش» دارد و اين جمله در ديالوگ «جيمز گوردون» ، پليس مثبت فيلم خود را نمايان مي‌سازد كه : « بتمن ، قهرماني است كه «گاتهام» شايستگي اش را دارد اما نه قهرماني است كه شهر الان به او نيازمند است»  در واقع اين رويكرد پراگماتيسمي خشونت ساز است و به خشونت مي‌افزايد.

در هشت سال دولت اصلاحات نيز رويكردي همانند اين موضوع صورت گرفت و نتيجه‌ي آن پايان اصلاحات و روي كارآمدن دولتي عليه اصلاحات شد. گر چه مقايسه ايران با گاتهام سيتي فيلم شواليه تاريكي خيلي تطبيق نمي‌يابد اما لزوم مشروع بخشي به بتمن آمريكايي حاضر ( بوش ) خاتمي نبود . بوش و نئومحافظه كاران به يك جو كر خشن احتياج داشتند و اگر بن لادن ، ضرقاوي و صدام در نقشهاي پنگوئن ، مستر فريز و يا ريدلر بخوبي توانستند بوش و نئومحافظه‌كاران را در دو دور در رأس قدرت آمريكا نگه دارند اين بار به جوكر خشن فيلم شواليه تاريكي نيازمند بودند . خاتمي اگر براي آنها جوكر نشد براي ايرانيان نيز بتمن نشد تا بتواند گاتهام سيتي را نجات دهد . خاتمي اگر مي‌خواهد بتمن شود بايد شجاعت بتمن را به خود بپذيرد و يا قهرماني ديگر را به جامعه معرفي نمايد . نوري شايد بتواند بر تاريكي بتابد.